و همچنان هر روشنفکر آزاده ای که درد دین دارد مدام این پرسش را با خود مرور می کند که... چه باید کرد؟ ...

امضا : علی هاجری

@kelkkhiyal

کادر سازی

معمولا پدر خانواده سعی می کند پسر را طوری تربیت کند تا در نبود خودش او بتواند از پس کارهایی که مربوط به مرد خانه است بر بیاید. برای همین همیشه او را با خود به محل ها و جاهای مورد نیاز می برد تا تجربه کسب کند و از پدر بیاموزد. مادر خانواده نیز معمولا سعی می کند دختر خانه را طوری تربیت کند تا او هم در نبود مادر بتواند از پس کارهایی که مربوط به زن خانواده می شود بر بیاید.

استاد مکانیک همیشه یکی دو شاگرد کنار خودش می گذارد و به آن ها آموزش می دهد تا در نبودش شاگردان بتوانند کار مردم را راه بیندازند. استاد خطاطی و نقاشی نیز همیشه شاگردانی می پذیرد تا بتواند هنر خودش را از طریق آن ها پس از پایان حیاتش به نسل های آینده انتقال دهد. شاعر و نویسنده هم همینطور آن ها هم در پی آموزش شاگردانشان بر می آیند.

رئیس اداره و رئیس بانک و رئیس مدرسه هم همه معاون و جانشینی دارند تا در نبود آن ها کارهای اداره و امضاها را انجام دهند.

در کل همه جانشین دارند جز یک قشر آن هم کسانی که کار فرهنگی می کنند همیشه از گرفتن جانشین و کادر سازی سهوا و عمدا سر باز می زنند. چرا؟

شاید یکی از دلایلی که معمولا کارهای فرهنگی خوب ادامه دار نیستند و همیشه به شکل مطلوبی برقرار نمی شوند همین نبود جانشین و کادر باشد. فردی دارد در قسمتی کارهای فرهنگی خوبی به صورت خودجوش و البته تنها انجام می دهد اما پس از مدتی به دلایلی چون رفتن به دانشگاه، ازدواج، مهاجرت به شهر دیگر، استخدام شدن در کار دولتی و حتی مرگ او این کار فرهنگی زمین می ماند و دیگر ادامه پیدا نمی کند در صورتی که اگر اوهم مانند سایر قشرهایی که در بالا ذکر شد در پی آموزش و کادرسازی بود با این مشکل مواجه نمی شد.

امروز  کادرسازی در کار فرهنگی از نان شب نیز واجب تر است. هستند جوانان و نوجوانانی که عاشق کار فرهنگی کوچک و بزرگ اند اما متاسفانه به دلیل عدم استقبال نیروهای فرهنگی از آن ها و امتناع ازقراردادنشان کنار خود به دلایلی نظیر حتی عدم اعتماد به آن ها بخاطر سن کمشان و یا حتی فخر فروشی بعضی ها، این چرخه  کادرسازی انجام نمی شود و کارها مقطعی به پایان می رسند.

مقام معظم رهبری در کتاب کار باید تشکیلاتی باشد اشاره می کنند که عده ای از گذاشتن جانشین کنار خود امتناع می کنند و می ترسند که مبادا روزی جای خودشان را بگیرند اما به این فکر نمی کنند که نبود جانشین باعث می شود که پس از رفتن شما از آن مسئولیت به هر دلیلی کار تعطیل خواهد شد.

پس سعی کنیم به محض دریافت مسئولیت از همان ابتدا به فکر کادر سازی باشیم تا کارها روی زمین نماند و این را هم  در نظر داشته باشیم که زکات علم نشر آن است.

 فرض کنید اگر هنرمندان شاگردانی تربیت نمی کردند آیا اکنون چیزی از هنر برای نسل ما و آینده باقی می ماند؟؟؟؟؟

 

امضا : ام المنتقد

@kelkkhiyal